Ülkemizin dört bir yanında, “kalkınma” ve “ekonomik zorunluluk” söylemleriyle doğa geri dönülmez biçimde tahrip ediliyor. Dağlar oyuluyor, ormanlar yok ediliyor, sular zehirleniyor. Halkın itirazına, köylünün feryadına, bilim insanlarının uyarılarına rağmen bu talan sürdürülüyor. Sorulması gereken soru şudur: Bu hangi kalkınmadır ve kimin içindir?

Madencilik, doğru yerde ve doğru yöntemlerle yapıldığında bir üretim faaliyetidir. Ancak bugün tanık olduğumuz tablo, üretim değil tahribattır. Doğayı korumakla yükümlü olanlar, ne yazık ki doğanın karşısında saf tutmaktadır. İtiraz eden köylü “engel”, ses çıkaran vatandaş “marjinal” ilan edilirken; toprağı, suyu ve yaşamı yok edenler “yatırımcı” sıfatıyla korunmaktadır.

Oysa unutulmamalıdır ki;

Bir ülkenin gerçek zenginliği yerin altındaki madenler değil, yerin üstündeki yaşamdır.

Orman yoksa nefes yoktur.

Su kirlenmişse gelecek yoktur.

Toprak zehirlenmişse vatan tehlikededir.

Bugün maden sahası ilan edilen bölgelerde yaşayan insanlar, yalnızca topraklarını değil; geçmişlerini, kültürlerini ve gelecek umutlarını kaybetmektedir. Bu bir çevre meselesi olmanın ötesinde, bir vicdan ve adalet meselesidir.

Buradan yöneticilere açık bir çağrıda bulunuyorum:

Halkın sesine kulak verin.

Bilimi rehber edinin.

Geçici kazançlar uğruna kalıcı felaketlere imza atmayın.

Devlet, şirketlerin değil; milletin devleti olduğunu hatırlamalıdır. Yönetmek, sadece izin vermek değildir; yönetmek, emaneti korumaktır. Bu emanet de doğadır, vatandır, gelecektir.

Benim elimden gelen yalnızca yazmak, uyarmak ve hatırlatmaktır. Ancak bilinmelidir ki; bu topraklar sahipsiz değildir. Sessiz kalmayan her kalem, yok sayılan her itiraz, geleceğe bırakılmış bir vicdan kaydıdır.

Doğaya karşı işlenen her suç, er ya da geç insanlığa karşı işlenmiş sayılacaktır. Tarih bunu böyle yazmıştır, yine böyle yazacaktır.

Mehmet Mahmut Yıldız

Şahlanış Partisi Kurucu Genel Başkanı