Bugün Türkiye’nin en yakıcı sorunlarından biri, gençliğin üretimden koparılmasıdır. İşsizlik, gelecek kaygısı ve desteklenmeyen girişimler; gençlerimizi kolaycılığa, umutsuzluğa ve üretim dışı alanlara sürüklemektedir. Bu tablo, yalnızca gençliğin değil, devletin ve milletin geleceği açısından da ciddi bir alarmdır.

Buradan açık ve net bir çağrıda bulunuyorum:

Gençliği korumanın yolu yasaklarla değil, üretimle mümkündür.

Çalışmayı cazip hâle getirmeyen hiçbir sosyal politika başarıya ulaşamaz.

Devlet, özellikle üretime dayalı istihdam alanlarında kararlı adımlar atmalıdır. Başta tarım ve hayvancılık olmak üzere, katma değer üreten sektörlerde gençleri teşvik eden, köye dönüşü özendiren ve sürdürülebilir projeleri destekleyen mekanizmalar hayata geçirilmelidir.

Aynı zamanda toplumda yerleşmeye başlayan yanlış bir algıya da son verilmelidir:

50–60 yaş üzeri bireyler verimsiz değildir.

Aksine bu yaş grubunun bilgi, tecrübe ve öngörüsü; gençler için bir okul, devlet için ise stratejik bir değerdir. Verimlilik yalnızca bedensel güçle değil; akıl, deneyim ve rehberlikle ölçülmelidir. Bu nedenle tecrübeli bireylerin üretim süreçlerine danışman, rehber ve yol gösterici olarak dâhil edilmesi artık bir zorunluluktur.

Buradan somut bir örnekle sesleniyorum:

Kendi köyümde kenevir bitkisi ekimi üzerine, ülkemiz adına örnek teşkil edecek bir üretim modeli oluşturmak istiyorum. Kenevir; tarımdan sanayiye, sağlıktan tekstile kadar geniş bir kullanım alanına sahip stratejik bir üründür. Ancak bu ve benzeri girişimlerin devlet desteği olmadan hayata geçmesi mümkün değildir.

Devletin görevi; büyük sermayeyi değil yalnızca, küçük üreticiyi, köylüyü, genci ve yerli girişimi de ayağa kaldırmaktır. Desteklenmeyen her üretim fikri, gelecekte ithalata ve dışa bağımlılığa dönüşmektedir.

Bu nedenle çağrım nettir:

Gençler için üretim odaklı teşvik programları oluşturulmalıdır.

Tarım ve hayvancılık stratejik alan ilan edilmeli, somut desteklerle güçlendirilmelidir.

Tecrübe sahibi vatandaşlar üretim süreçlerine entegre edilmelidir.

Köyler yeniden üretim merkezleri hâline getirilmelidir.

Unutulmamalıdır ki;

Üretmeyen gençlik korunamaz, desteklenmeyen üretim ayakta kalamaz.

Devlet, bu çağrıyı duymalıdır. Çünkü bu çağrı bir kişinin değil, toprağa dönmek isteyen, üretmek isteyen, ülkesine katkı sunmak isteyen binlerce insanın sesidir.

Mehmet Mahmut Yıldız

Şahlanış Partisi Kurucu Genel Başkanı