Dünyada teknoloji hızla gelişirken, robotik sistemler ve yapay zekâ birçok sektörde insan emeğinin yerini almaya başlamıştır. Sanayide, hizmet sektöründe ve üretimin pek çok alanında bu dönüşüm artık kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımızda durmaktadır. Ancak bu gelişmelerin gölgesinde göz ardı edilmemesi gereken hayati bir alan vardır: tarım.

Türkiye’nin sahip olduğu coğrafi konum, iklim çeşitliliği ve toprak yapısı dikkate alındığında, tarımsal üretime ağırlık verilmesi bir tercih değil, stratejik bir zorunluluktur. Gıda güvenliğinin, kırsal kalkınmanın ve ekonomik bağımsızlığın yolu; ithalata dayalı politikalardan değil, üretim odaklı bir tarım anlayışından geçmektedir.

Uzun süredir kamuoyunda özellikle kenevir tarımı konusunda farkındalık oluşturmaya çalışmamın temel sebebi de budur. Kenevir; sanayiden sağlığa, tekstilden inşaata, hayvancılıktan enerjiye kadar pek çok alanda kullanılabilen, çevre dostu ve yüksek katma değerli bir tarım ürünüdür. Buna rağmen yıllar boyunca önyargılarla, eksik bilgilerle ve korkularla gündem dışına itilmiştir.

Oysa kenevir; doğru mevzuat, etkin denetim ve bilinçli üretim modeliyle ele alındığında hem çiftçiye nefes aldıracak hem de ülke ekonomisine ciddi katkı sağlayacaktır. Özellikle kırsal bölgelerde genç nüfusun toprağa yeniden bağlanması, göçün azaltılması ve atıl arazilerin üretime kazandırılması açısından kenevir önemli bir fırsattır.

Bu bağlamda Ordu ili Mesudiye ilçesine bağlı Güzle Mahallesi, tarımsal üretim potansiyeli, arazi yapısı ve geçmişten gelen üretim kültürüyle dikkat çekici bir örnektir. Güzle Mahallesi gibi Anadolu’nun birçok kırsal yerleşimi, doğru tarım politikalarıyla yeniden üretimin merkezi hâline getirilebilir. Kenevir tarımı, bu potansiyelin değerlendirilmesi için somut ve uygulanabilir bir model sunmaktadır.

Teknoloji çağında tarımı geri bir alan gibi görmek büyük bir yanılgıdır. Aksine, geleceğin en stratejik sektörlerinden biri tarımdır. Robotlar üretimde rol alabilir; ancak toprağın bereketini, iklimin dengesini ve gıdanın değerini göz ardı eden hiçbir kalkınma modeli sürdürülebilir değildir.

Bu nedenle çağrım nettir:

Tarım politikaları, günü kurtaran söylemlerle değil; uzun vadeli, bilimsel ve yerel gerçekleri dikkate alan bir anlayışla yeniden ele alınmalıdır. Kenevir gibi stratejik ürünler üzerindeki önyargılar terk edilmeli, Anadolu’nun üretim gücü yeniden ayağa kaldırılmalıdır.

Kamuoyunu, yerel yöneticileri ve ilgili kurumları; kenevir tarımı başta olmak üzere tarımsal üretimin geleceği konusunda daha cesur, daha akılcı ve daha sorumlu adımlar atmaya davet ediyorum.

Mehmet Mahmut Yıldız

Şahlanış Partisi Kurucu Genel Başkanı