Türkiye’de kentsel dönüşüm adı altında yürütülen konut politikaları, artık yalnızca şehirleri değil; Türk milletinin temel direği olan aile yapısını da doğrudan etkilemektedir. Buna rağmen, iktidar ve muhalefetin bu hayati mesele karşısındaki suskunluğu, kabul edilebilir olmaktan çıkmıştır.

Buradan açıkça soruyorum:

İktidara sesleniyorum;

Aileyi güçlendirdiğini iddia eden bir siyasi irade, aile yapısıyla bağdaşmayan 1+1 konutları neden teşvik etmektedir?

Şehirleri dönüştürürken, Türk aile kültürünün çözülmesini hangi gerekçeyle görmezden geliyorsunuz?

Muhalefete sesleniyorum;

Her fırsatta toplumsal sorunlardan söz eden, halkın yanında olduğunu söyleyen muhalefet partileri, aileyi parçalayan bu konut anlayışı karşısında neden açık ve net bir tutum almamaktadır?

Bu suskunluk, iktidarın politikalarına fiili bir destek değil midir?

Bu mesele, günlük siyasi tartışmaların çok ötesindedir.

Bu mesele, nasıl bir toplum olacağımızla ilgilidir.

1+1 konut modeli;

Yalnızlığı teşvik eden,

Aileyi küçülten,

Kuşaklar arası bağı koparan,

Toplumu bireyselleştirerek zayıflatan bir yaşam biçimini dayatmaktadır.

Bu bir şehircilik tercihi değil, açık bir sosyal mühendisliktir.

Aileyi savunduğunu söyleyip bu politikalar karşısında sessiz kalan herkes, ortaya çıkan sosyal tahribatın sorumluluğunu taşımaktadır. Bugün gençlerin yalnızlaşmasından, evliliklerin azalmasından, aile bağlarının zayıflamasından şikâyet eden siyasi aktörler; bu tabloyu doğuran konut politikalarıyla yüzleşmek zorundadır.

Buradan iktidara ve muhalefete açık çağrım şudur:

• Kentsel dönüşüm projeleri, Türk aile yapısı esas alınarak yeniden ele alınmalıdır.
• 1+1 konut anlayışının yaygınlaştırılmasından derhâl vazgeçilmelidir.
• Aile yaşamını destekleyen konut tipleri ve ortak sosyal alanlar zorunlu hâle getirilmelidir.
• Bu konuda kamuoyuna açık, net ve samimi bir siyasi duruş sergilenmelidir.

Şunu herkes bilmelidir:

Aileyi dışlayan hiçbir politika, bu millete rağmen sürdürülemez.

Beton yükselirken aile çöküyorsa, ortada kalkınma değil; kültürel bir yıkım vardır.

Sessizlik, bu yıkımın ortağı olmaktır.

Bu çağrı bir tehdit değil; bir sorumluluk hatırlatmasıdır.

Bu ülkenin şehirleri yenilenirken, aile yapısı enkaz altında bırakılamaz.

Kamuoyunu da; iktidarı ve muhalefeti bu konuda açık tavır almaya, suskunluklarını bozmaya ve sorumluluk üstlenmeye davet ediyorum.

Mehmet Mahmut Yıldız

Şahlanış Partisi Kurucu Genel Başkanı