İzmir’li bir efeyim , efedir benim atalarım

Şahin gibidir bakışlarım , harmandalı oynarım

Hiç çıkarmasam , hep üstümde dursa o’ mor cepkenim

İzmir’i çok seviyorum , İzmir’e doyamıyorum

İzmir’in kavakları de , ben sonunu getiririm

Gel güzelim İzmir Marşını birlikte söyleyelim

Bir yerde bir zeybek çalsa ben hemen duygulanırım

İzmir’i çok seviyorum , İzmir’e doyamıyorum

Efelerin değerleri kutsaldır , namustur , ardır

Meşrebi geniş değildir , efenin edebi vardır

Onda bir yürek vardır , öyle ağırdırki yerinde

Mangal kadardır , ondaki yürek, altın değerinde

Gavur İzmir diyenler Allah’tan çok tokat yediler

Dün vardılar , bu gün de çıkar ortaya o aymazlar

Her nedense onlar İzmir’i bir türlü sevemezler

Onlar asla bu dünyada muradına eremezler

Zeybek oynarken mert efeler , hem diz kırar , hem fındık

Düşmana kimsin diye parolayı biz burda sorduk

Hain ve zalim düşmana ilk kurşunu burda attık

Dokuz Eylül günü düşmanı burda denize dökdük

Her gün seni bekliyorum güzelim , gözlerim Çeşme

Urla’dan gel , Menteş’ten gel , ne olur gel , beni üzme

Konak’ta  buluşup , Kordon’a uzanalım yavaşça

El ele gezelim İkinci Kordon ‘da arkadaşça

Efelenip de çakır keyif meyhaneden çıkınca…

Karşıyaka’ya , gemi ile hem gider , hem döneriz

Dönünce sabah olur , Basmane’de çorba içeriz

Her gün gelsen , gezip tozsak , böyle geçse günlerimiz

Kadifekale’ye , Göztepe’ye gideriz ikimiz

Beraber alışveriş de ederiz Kemeraltı’nda

Selamlaşırız Buca’lı ve Eşrefpaşa’lılarla

Narlıdere’li , Güzelyalı , Güzelbahçe’lilerle

Güzelim sen iste , faytonla Balçova’ya gidelim

Basmane’de trenden inelim de , metroya binelim

İstersen Fuar’a girelim kapının birisinden

Sonra dönelim gelelim , Alsancak’tan , Bornova’dan

Övün , güzel İzmir övün , senindir bu destan senin

Adını  an Yörük Ali Efe’nin , Çakırcalı’nın

İzmir Efeleri’nin türküleriyle zeybek oyna

Ben nasıl övünmem İzmir’li bir Efe olduğuma