“Sessiz Bir Ortan Arıyorum”,

“Çok Yoruldum”,

“İşler Olmasa Da Günüm Çok Yoğun” gibi sözleri son zamanlarda o kadar çok duyuyorum ki, bu yazıyı yazmama sebep oldular. Gerçekten de şehir içerisinde, günlük hayatımızda, gündüz gece demeden gereğinden çok ses ve stres var. Doktorların çoğu insanlardaki hastalıkların sebebini strese bağlıyor. Araçlar anormal derece de sesli, hele özel egzozlular, özel ses sistemliler, ambulanslar, gereksiz kornalar vb. Televizyondaki programlar anormal derecede yüksek sesli, hele hele yarışma programları dehşet. Birileri demiş ki; TV programları yüksek sesle yapılır, duygusal sahneler bile bağırış çığırış.

Anladım ki; yaşları genç olanları fazla rahatsız etmiyor fakat biraz yaşlanmış olanları çok rahatsız ediyor. Gençler kendilerini ispat etmeye çalışıyor, yaşlılar ise bu ispattan vazgeçmişler. Gençlerin hayalleri var, yaşlıların ise tek hayali emekli olup sessiz sessiz yaşamak.

Gençlik hayatın belli bir çağı ile ilgili değildir. İnsan, kendine olan güveni derecesinde genç, şüphesi derecesinde yaşlıdır. Cesareti derecesinde genç, korkuları derecesinde yaşlıdır. Ümitleri derecesinde genç, ümitsizliği derecesinde yaşlıdır. Hiç kimse fazla yaşamış olmakla ihtiyarlamaz. İnsanları ihtiyarlatan, ideallerinin gömülmesidir. Seneler cildi buruşturabilir. Fakat heyecanların teslim edilmesi ruhu buruşturur. Yaşlanmak bir dağa tırmanmak gibidir. Çıktıkça yorgunluğunuz artar. Nefesiniz daralır ama görüş alanınız genişler. Beynimiz yeni tecrübeler keşfettiği sürece insan genç sayılır.

Anlıyorum yaşı çok olanlar zaman içerisinde ideallerine kavuşamamanın yorgunluğu ile vazgeçme eğilimindeler. Ya da artık eskisi kadar zaman kalmadığını düşünerek biraz depresyon ve telaş içerisinde olabilir. Ancak kimin ne zaman ve nasıl öleceğini Allah bilir.

İnsan ihtiyar olmaya karar verdiği gün ihtiyardır. Güzelliği görme yeteneğini kaybetmeyen asla yaşlanmaz. Ne insanlar var seksen yaşını aşmasına rağmen hala ideallerinin peşinde. Onlara yaşlı diyemezsiniz çünkü ruhları genç. Mimar Sinan, Süleymaniye camisini bitirdiğinde 70 yaşını geçmişti. Selimiye camisini tamamladığında ise 86 olmuştu. Galileo, ayın günlük ve aylık çizimlerini yaparken 73 yaşındaydı. Charlie Chaplin, 76 yaşında film yönetmenliği yaparak hala işinin başındaydı. Goethe, en büyük eseri Faust’u ölümünden bir yıl önce, yani 82 yaşında bitirmişti. Daha nicelerini sayabiliriz.

İdealleriniz için kimsenin hakkını yemeyin, kimseye kötülük yapmayın güzelliğin farkına varacaksınız. Her yaşında başka güzel olan insan, yaşama sevinci ile güzel. İçimizden yaşama sevincini yok etmeye çalışanlardan uzak durun yeter.

İnsanlar yaşadıkça yaşlandıklarını sanırlar, hâlbuki yaşamadıkça yaşlanırlar…

20 Eylül 2019

Gökhan Taneri VURAL